Merhaba, Azure Virtual Desktop serimizin üçüncü bölümünde daha önce oluşturduğumuz host pool içerisine session host ekleyecek, kullanıcıların masaüstüne erişebilmesi için application group ve workspace yapılandırmasını tamamlayacağız. Ardından güncel istemci üzerinden bağlantıyı test edeceğiz.
Ekim 2026 güncellemesi: Makaledeki 27 orijinal ekran görüntüsünü korudum. Bunlar 2022 yılında alınmıştır ve bazı menülerin adları artık farklıdır. Güncel açıklamalarda özellikle Microsoft Entra ID, en az ayrıcalıklı domain join hesabı ve Windows App kullanımını esas alıyorum.
1. Host pool içerisine session host ekleme
Azure portalında Azure Virtual Desktop > Host pools bölümünden ilgili havuzu açıyoruz. Session hosts alanından yeni sanal makineler ekleme işlemini başlatıyoruz. Yeni arayüzde yönetim modeline göre standart session host yönetimi ile session host configuration seçenekleri farklılık gösterebilir.

Resim 01 – Host pool ekranına giriş. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 02 – Session host ekleme sihirbazı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
Sihirbazın ilk ekranında hangi host pool üzerinde çalıştığımızı doğruluyoruz. Var olan havuzun türü, lokasyonu ve yönetim modeli sonraki seçenekleri belirler. Bir havuzda farklı kimlik üyeliği modelleri veya birbirinden çok farklı imajlar kullanarak karma bir yapı oluşturmamak gerekir.

Resim 03 – Host pool yapılandırmasının görüntülenmesi. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
2. Sanal makine boyutu, imaj ve kullanılabilirlik seçenekleri
Virtual Machines adımında VM sayısını, adlandırma şablonunu, bölgeyi, sanal ağ ve alt ağı, disk türünü, işletim sistemi imajını ve uygunluk seçeneklerini belirliyoruz. Windows 11 Enterprise multi-session, uygun pooled host pool senaryolarında temel tercihlerden biridir.
VM boyutunu yalnızca toplam kullanıcı sayısına göre seçmiyoruz. Eşzamanlı kullanıcı, uygulama CPU/RAM ihtiyacı, profil depolama gecikmesi ve oturum yoğunluğu ile kapasite planlaması yapıyoruz. Kullanılabilirlik bölgesi/availability set gibi seçeneklerin dağıtım sırasında seçilmesi gerekebilir; sonradan değişiklik için VM yeniden oluşturma veya taşıma gerekebilir.

Resim 04 – Session host sanal makine boyutu ve kullanılabilirlik ayarları. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
3. AD DS veya Microsoft Entra ID üyeliği
Orijinal laboratuvarda session host’lar AD DS domain join yöntemiyle kuruluyordu. Güncel AVD, senaryoya göre AD DS, Microsoft Entra Domain Services veya Microsoft Entra ID üyeliğiyle çalışabilir. Kurulum sihirbazındaki seçenekler seçilen üyelik türüne göre farklıdır.
Güvenlik düzeltmesi: Eski metinde belirtilen “Domain Admin hesabı gerekir” ifadesi doğru bir genel gereksinim değildir. Domain join için yalnızca hedef OU üzerinde gerekli bilgisayar hesabı oluşturma/birleştirme yetkileri verilmiş özel bir servis hesabı tercih edilmelidir. Domain Admin parolasını bir dağıtım sürecine vermek gereksiz ayrıcalık oluşturur.

Resim 05 – AD DS domain join hesabı bilgilerinin girildiği eski ekran. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
AD DS kullanılan yapılarda bilgisayar nesnelerinin belirli bir OU altında oluşturulması Group Policy uygulamak ve operasyonları sadeleştirmek açısından faydalıdır. OU yolunu, hesap yetkilerini ve domain controller DNS erişimini kurulumdan önce test etmeliyiz.

Resim 06 – Session host için OU yolunun tanımlanması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
4. Tanılama, ağ ve dağıtım onayı
Boot diagnostics sanal makine açılış problemlerinde faydalıdır. Bununla birlikte AVD Diagnostics ve Azure Monitor/Log Analytics ayrı katmanlardır; bunlar işletim sistemine ait boot diagnostics ile aynı şey değildir. Yeni dağıtımlarda session host için internetten gelen doğrudan RDP/3389 açılmasını varsayılan yöntem olarak kullanmayalım.

Resim 07 – Tanılama seçeneği. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 08 – Dağıtım ayarlarının son kontrolü. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
Seçtiğimiz VM boyutunu, ağ adreslerini, üyelik modelini ve diskleri kontrol ettikten sonra dağıtımı başlatıyoruz. İlerleme tamamlandığında VM oluşturulmuş olması tek başına yeterli değil; AVD Agent kaydı, heartbeat ve host pool kayıt durumunun da sağlıklı olması gerekiyor.

Resim 09 – Dağıtımın başlatılması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 10 – Dağıtım sonrası oluşturulan kaynaklar. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
5. Host pool üzerinden session host durumunu kontrol etme
İlgili host pool altında session host listesini açarak Available/Unavailable durumunu, oturum sayısını, atanan kullanıcıları ve oturum bağlantı bilgilerini kontrol ediyoruz. Session host görünmüyorsa VM provisioning sonucunu, AVD Agent ve Boot Loader hizmetlerini, ağ çıkışını ve gerekiyorsa kayıt anahtarını inceliyoruz.

Resim 11 – Host pool oturum ve session host durumu. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
6. Workspace ile application group ilişkisi
AVD’de kullanıcıya masaüstü veya uygulama göstermek için yalnızca session host oluşturmak yetmez. Application group kaynakları tanımlar; workspace ise bu kaynakların kullanıcıya yayımlandığı mantıksal koleksiyondur.
Host pool içinde masaüstü erişimi sunacaksak Desktop application group, uygulama sunacaksak RemoteApp application group kullanıyoruz. Mevcut application group’u uygun workspace’e kaydetmeli ve kullanıcı atamalarını tamamlamalıyız.

Resim 12 – Workspace oluşturma menüsü. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 13 – Workspace genel ayarları. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 14 – Workspace yapılandırmasının devamı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 15 – Application group ve workspace ilişkisinin tamamlanması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
7. Kullanıcı ve güvenlik grubu ataması
Azure Virtual Desktop yönetiminde ilgili Application groups > Assignments bölümünü açarak kullanıcıları veya Microsoft Entra güvenlik gruplarını ilişkilendiriyoruz. Örnekteki AzureVDI güvenlik grubu bu amaçla kullanılmıştı. Çok kullanıcılı ortamlarda tek tek kullanıcı yerine grup ataması daha yönetilebilirdir.

Resim 16 – Application Groups bölümüne erişim. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 17 – İlgili application group seçimi. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 18 – AzureVDI güvenlik grubu ataması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
Önemli: Microsoft Entra joined session host’lar söz konusuysa application group atamasına ek olarak oturum açma yetkilerinin de kontrol edilmesi gerekir. Standart yönetim kullanan Entra joined host pool senaryolarında kullanıcılar için Virtual Machine User Login Azure RBAC rolü gereklidir. Session host configuration kullanılan modelde bu ek rol atamasının gerekmeyebildiğini Microsoft belirtiyor. Her iki durumda da kimlik doğrulama ve SSO yapılandırması ayrıca sınanmalıdır.
8. Güncel istemci: Windows App ile bağlantı
2022’deki laboratuvarda Remote Desktop Client (MSI) indirilip Subscribe seçeneğiyle workspace’e bağlanılıyordu. Mart 2026 itibarıyla genel Azure bulutunda bu eski Windows MSI istemcisinin ve eski web istemcisinin desteği sona erdi. Microsoft Store’daki eski Remote Desktop uygulamasının desteği de 2025’te sona ermişti. Yeni bağlantılarda desteklenen Windows App veya güncel, destekli platform istemcileri kullanılmalıdır.
Eski istemciyle ilgili aşağıdaki görseller kurulumun tarihsel akışını göstermek amacıyla korunmuştur. Bunları 2026 için yeni istemci yükleme talimatı olarak değerlendirmemeliyiz.

Resim 19 – 2022 tarihli eski Remote Desktop istemcisi indirme ekranı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 20 – Eski istemci yükleme adımı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 21 – Eski istemci kurulum sihirbazı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 22 – Eski istemci kurulum sihirbazının devamı. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 23 – Eski istemci kurulum tamamlanması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 24 – Eski istemcide Subscribe işlemi. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 25 – Kullanıcı kimlik doğrulaması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 26 – Kullanıcıya yayımlanmış SessionDesktop kaynağının görünmesi. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.

Resim 27 – Sanal masaüstü bağlantısının açılması. Görüntü 2022 tarihli orijinal laboratuvardandır; Azure portalı arayüzü zaman içinde değişmiş olabilir.
9. 2026 yılında aynı bağlantıyı nasıl yaparız?
- Desteklenen platform için Windows App kurulur veya kurum politikasıyla dağıtılır.
- Kullanıcı, AVD application group’a atanmış Microsoft Entra ID hesabıyla giriş yapar.
- Kullanıcının yetkili olduğu workspace altında desktop veya RemoteApp kaynağı görüntülenir.
- Kaynak seçilerek bağlantı açılır; gerekiyorsa SSO/MFA ve session host oturum açma denetimleri tamamlanır.
- Pilot kullanıcıyla açılış süresi, FSLogix profil yüklemesi, uygulama erişimi ve oturum kararlılığı test edilir.
10. İlk bağlantı sorunlarında kontrol edilecekler
- Session host durumu Available mı, AVD Agent ve Boot Loader sağlıklı mı?
- Application group uygun workspace’e kayıtlı mı ve kullanıcının grup üyeliği doğru mu?
- Entra joined host’larda gerekli VM login yetkileri ve SSO ayarları var mı?
- Sanal makinelerden AVD servislerinin zorunlu uç noktalarına HTTPS/TCP 443 üzerinden çıkış sağlanıyor mu?
- AD DS üyeliği olan sistemlerde DNS, domain controller erişimi, kullanıcı eşleşmesi ve zaman senkronizasyonu doğru mu?
- FSLogix profili kullanılıyorsa depolama yetkileri ve dosya paylaşımına erişim çalışıyor mu?
Serinin birinci bölümünde Azure Virtual Desktop mimarisi ve ön gereksinimleri üzerinde durmuştuk. Bu bölümde ise sanal makinenin havuza eklenmesinden kullanıcının masaüstüne bağlanmasına kadar olan uygulama adımlarını tamamladık. Ekran görüntüleri ilk laboratuvardan olduğu için yeni dağıtımlarda güncel portal menülerini esas almak gerekiyor.

