DNS, Active Directory dahil kurumsal altyapıda çalışan pek çok servisin temel bağımlılıklarından biri. DNS kayıtları doğru olmadığında sistemler ayakta olsa bile kullanıcılar hizmetlere erişemeyebiliyor. Bu nedenle DNS mimarisini bilmek, özellikle şube ve farklı ağ bölgeleri olan ortamlarda önemli.

Bu yazıda Split DNS (Split-Brain DNS) kavramını, iç ve dış kullanıcıların aynı alan adına farklı DNS yanıtları alması senaryosu üzerinden anlatmak istiyorum. İlk yazıdaki cozumpark.com örneğini ve orijinal ağ şemalarını koruyarak günümüz için dikkat edilmesi gereken noktaları da ekledim.

Split DNS nedir?

Split DNS, aynı DNS ad alanı için iç ve dış ağlara farklı kayıt kümelerinin sunulmasıdır. Örneğin mail.cozumpark.com adı internette güvenlik duvarının veya yayınlanan hizmetin genel IP adresine çözülürken, şirket içerisindeki kullanıcılar için aynı ad iç ağdaki yük dengeleyici ya da hizmetin özel IP adresine çözülebilir. Kullanılan adres adı aynı kalır; istemcinin başvurduğu DNS görünümüne göre yanıt değişir.

clip_image002

İlk şemadaki gibi dış istemci www.cozumpark.com adresini sorguladığında yetkili genel DNS kayıtlarına ulaşır. İç istemci ise kurumun DNS çözümleyicisini kullanır. İç DNS üzerinde bu alan adı için yetkili bir bölge yoksa sunucu, uygun yönlendirme veya özyinelemeli çözümleme yöntemiyle dış kayıtlara ulaşabilir.

İç DNS üzerinde cozumpark.com adlı bir authoritative zone oluşturduğumuzda durum değişir. İç DNS sunucusu artık kendi bölgesinde bulunan kayıtları yanıtlar. İç bölgesinde bulunmayan bir kaydı, aynı bölge için sırf genel DNS üzerinde mevcut diye kendiliğinden dışarıdan tamamlamaz.

İç DNS bölgesini açarken dikkat edilmesi gereken nokta

Orijinal örneğimizde genel DNS tarafında aşağıdaki temsili kayıtlar bulunsun:

www.cozumpark.com   A   88.12.12.13
mail.cozumpark.com  A   88.12.12.14
ftp.cozumpark.com   A   88.12.12.15

Şirket içindeki DNS sunucusunda cozumpark.com bölgesini oluşturup yalnızca www kaydını tanımlarsanız, aynı sunucuyu kullanan iç istemci ftp.cozumpark.com sorgusunda dış genel DNS kayıtlarına otomatik olarak başvurmaz. Bölge yetkili olarak tutulduğu için ilgili kayıt bulunamadığında olumsuz yanıt verebilir.

Burada ince bir fark var: Genel DNS üzerindeki tüm kayıtları içeriye birebir kopyalamak zorunlu değildir. Ancak iç ağdan erişilmesi gereken adların doğru çözümlenmesi gerekir. Dış DNS kayıtlarının değişmesi durumunda içerideki kopyaların da yönetilmesi ayrıca operasyonel yük doğurur.

Exchange Server örneğinde Split DNS neden kullanılır?

clip_image004

Orijinal senaryoda Exchange hizmetleri için mail.cozumpark.com adını kullanıyorduk. İnternet tarafındaki kayıt genel IP adresini gösteriyorsa, içerideki Outlook veya web istemcileri de aynı genel adrese erişmeye çalışabilir. Ağ topolojisine göre trafik güvenlik duvarı üzerinden geri dönebilir; NAT loopback (hairpin NAT) gibi özelliklere bağımlılık oluşabilir.

Split DNS kullandığımızda mail.cozumpark.com dış ağda genel IP adresine, iç ağda ise ilgili Exchange erişim katmanının veya yük dengeleyicinin özel IP adresine çözülür. Böylece istemciler aynı hizmet adını ve uygun TLS sertifikasını kullanmaya devam ederken farklı ağ yollarından erişebilir.

Bu örnek ilk kaleme alındığı dönemin Exchange 2013 ve Outlook Anywhere mimarisini anlatıyor. Güncel Exchange Server yapılarında MAPI over HTTP, Autodiscover ve sürüme uygun hizmet URL yapılandırmaları ayrıca değerlendirilmelidir. Split DNS, belirli bir eski bağlantı protokolüne özgü değildir.

Aynı ad, farklı DNS yanıtı: örnek

İç DNS yanıtı:
mail.cozumpark.com   A   10.20.30.40

Genel DNS yanıtı:
mail.cozumpark.com   A   88.12.12.14

Bu IP adresleri yalnızca örnek amaçlıdır. Özellikle eski makalede kullanılan genel IP adreslerini gerçek sistemlere uygulanacak yapılandırma olarak değerlendirmeyin.

Windows DNS üzerinde nasıl doğrularız?

Kuruluşunuzun iç DNS sunucusuna ve genel DNS çözümleyicisine ayrı ayrı sorgu göndermek, hangi kaynağın hangi yanıtı döndürdüğünü görmenin en hızlı yollarındandır.

Resolve-DnsName mail.cozumpark.com -Type A -Server 10.20.30.10
Resolve-DnsName mail.cozumpark.com -Type A -Server 1.1.1.1

İlk komuttaki 10.20.30.10 yerine kurumsal DNS sunucunuzun IP adresini yazmalısınız. Genel DNS sunucusu sorgusunun doğru sonuç vermesi, kurumun dışa açık DNS kayıtlarının o çözümleyici üzerinden erişilebilir olmasına bağlıdır. Split DNS kurgusunda CNAME, MX, TXT ve SRV gibi kayıtlara duyulan ihtiyaç da ayrıca incelenmelidir.

Split DNS, conditional forwarder ve DNS policy aynı şey midir?

  • Split DNS: İç ve dış istemcilere aynı ad alanı için farklı yanıtlar sunulmasını ifade eden mimari yaklaşımdır.
  • Conditional Forwarder: Belirli DNS etki alanları için sorguları tanımlı sunuculara iletir. Tek başına aynı ad için iç/dış farklı kayıt kümesi sunmaz.
  • DNS Policy / Zone Scope: Windows Server DNS üzerinde istemcinin ağı gibi koşullara bağlı farklı yanıtlar sunmak için kullanılabilen ayrı bir mekanizmadır. Tasarım ve sürüm desteği doğrulanmalıdır.

Active Directory ortamlarında hangi riskler kontrol edilmeli?

  • AD etki alanı: İç AD DNS bölgesini genel alan adıyla karıştırmayın. Özellikle _msdcs, SRV, Kerberos ve LDAP kayıtları için AD DNS tasarımı korunmalıdır.
  • Eksik kayıtlar: İçeride authoritative zone oluşturulunca genel kayıtların otomatik devralınmayacağını unutmayın.
  • TLS sertifikası: İç ve dış IP farklı olsa bile kullanılan FQDN ile sertifikanın adları uyumlu olmalıdır.
  • DNS önbelleği: Yanlış veya eski yanıtlar görüldüğünde istemci DNS cache ve TTL değerlerini de kontrol edin.
  • VPN ve uzak kullanıcılar: VPN istemcisinin hangi DNS sunucusunu kullandığı ve hangi sorguların kurum ağına gönderildiği test edilmelidir.

Özetle Split DNS, aynı hizmeti iç ve dış kullanıcıya tek bir adla sunarken DNS üzerinden uygun erişim yolunu belirlemek için yararlı bir mimaridir. Ancak iç bölge oluştururken kayıt bütünlüğü, Active Directory DNS gereksinimleri ve servis URL’leri birlikte düşünülmelidir.

Published On: 20 Aralık 2013 / Categories: Active Directory / 5,4 min read /

Bilgiyi Paylaşın!