Etiket arşivi: –n anahtarı listeleme esnasında IP adres ve port sonuçlarını

Linux Firewall – Guvenlik Duvarı – Iptables Bolum 2

Zincir kurallarını değiştirmek yada zincire yeni bir kural eklemek için iptables komutu kullanılır. Örneğin iptables –A zincire yeni kural eklerken, iptables –D komutu zincirden kural siler.  Bir kuralı değiştirmek için iptables –R komutu kullanılır. Iptables komut listesi aşağıdaki tabloda verilmiştir.

image001

IPTABLES SEÇENEKLERİ

Iptables ile birlikte birçok değişik seçenek gelir. Örneğin, TCP –syn seçeneği SYN paketlerini kontrol eder. ICMP –icmp-type seçeneğini ping işlemlerinde kullanılan ICMP paketlerini belirlemede kullanılır. –limit seçeneğini ile tanımlanan zaman içerisinde aynı paketlere limit koyabilirsiniz.

Aşağıdaki örnekte kaynak adresi 192.168.184.128 gelen tüm paketler –j ACCEPT hedefi kullanılarak kabul edilecektir.

#iptables –A INPUT –s 192.168.184.128 –j ACCEPT

image002

image003

PAKETLERİN KABULÜ ve REDEDİLMESİ (ACCEPT&DROP)

Iptables içerisinde iki adet geçerli hedef vardır. DROP ve ACCEPT. Diğer hedefler, REJECT gibi, kullanıcı tanımlı olabilirler.  Zincirleri yönetmek için iptables içerisinde iki adet özel hedef bulunur, RETURN ve QUEUE. RETURN zincirin sonuna gelindiğini belirler ve başlağı zincirin başına döner. QUEUE ise paketleri kullanıcı alanına gönderir. Aşağıdaki örnekte www.btjunkie.org kaynak adresli tüm paketlerin red edilme örneği verilmiştir.

#iptables  -A INPUT –s www.btjunkie.org –j DROP

Bir kuralın ters çalışması için ! işareti kullanılır. Örneğin, belirlenen bir IP dışında, gelen tüm paketleri kabul etmek için –s anahtarından önce ! işareti kullanılır. Aşağıdaki örnekte 192.168.184.128 adresi haricindeki tüm adreslerden gelen paketler kabul edilemektedir.

#iptables  -A INPUT –j ACCEPT ! –s 192.168.184.128

Herhangi bir adresi DNS adı yada IP adresini kullanarak belirleyebilirsiniz. IP adres aralığı için ağ IP sayısını ve ağ IP maskesi kullanılır. IP maskesi, ip adresi olabileceği gibi, IP maskesini tamamlayan bit sayısı da olabilir. Örneğin192.168.0 ağında bulunan tüm adresler 192.168.0.0/255.255.255.0 yada 192.168.0.0/24 olarak tanımlanabilir. Herhangi bir adres belirtmek için ise 0.0.0.0/0.0.0.0 yada 0/0 kullanır. Geçerli olarak eğer –s ve –d anahtarları kullanılmamış ise yazılan kural tüm adresler için geçerli olacaktır. Aşağıdaki örnekte 192.168.0.0 adresinden gelip, ağımızda herhangi bir adrese giden paketlerin kabülü gösterilmektedir.

#iptables –A INPUT –s 192.168.0.0/24 –j ACCEPT

Iptables kuralları genelde diğer ağlara bağlı ağ birimlerine uygulanır. Internete direkt bağlı olan sistemlerde genelde iki ağ birimi bulunur, eth0 ve lo(lopback). Modem kullanılarak yapılan bağlantılarda arayüz ppp0 olarak adlandırılır. Iptables kurallarında –i anahtarını kullanarak sadece INPUT ve FORWARD zincirlerinde kural atanacak ağ birimi belirtilir.  Dışarıya giden trafik için –o anahtarı OUTPUT ve FORWARD zincirleri ile kullanılır. Daha sonra gelen ve giden paketler için belirlen ağ birimine kurallar tanımlanır.

#iptables –A INPUT –j DROP –i eth0 –s 192.168.0.45

#iptables –A INPUT –j ACCEPT –i lo

KULLANICI TANIMLI ZİNCİRLER(CHAINS)

Iptables, FORWARD ve INPUT zinciri içerisindeki kuralları ayrı ayrı değerlendirir. Biraz daha açarsak, eğer belirli bir adresten gelen tüm paketleri engellemek isteniyor ise, hem FORWARD hem de INPUT zincirleri içerisinde bu kurallar tanımlanmalıdır.

#iptables –A INPUT –j DROP –i eth0 –s 192.168.0.45

#iptables –A FORWARD –j DROP –i eth0 –s 192.168.0.45

Bu tür durumlarda kuralların tekrar tekrar yazılmaması için kullanıcı tanımlı zincirler oluşturulur. Oluşturulan kullanıcı tanımlı zincirler içerisine yazılan kuralları daha sonra gerekli zincir içerisine dahil edilerek çalıştırılır.

#iptables –N gelen_paketler

#iptables –A gelen_paketler –j DROP –i eth0 –s 192.168.0.45

#iptables –A gelen_paketler –j ACCEPT –i lo

#iptables –A FORWARD –J gelen_paketler

#iptables –A INPUT –j gelen_paketler

ICMP PAKETLERİ

Güvenlik duvarları üzerinde genelde sistem yöneticileri ICMP(Internet Control Message Protocol) paketleri engellerler.  Ancak sistemlerimiz üzerinde, ping,traceroute gibi işlemler için bazı ICMP paketlerine izin vermemiz gerekir. Eğer gerekli ICMP paketlerine izin verilmez ise DNS sorgulama işlemlerinde problemler yaşanır.  Iptables üzerinde –icmp-type opsiyonu kullanarak, bu paketlere izin verebilirsiniz. Aşağıdaki örneklerde 0,8 ve 3 numaralı echo-reply,echo-request ve destination-unreachable mesajlarına nasıl izin verileceği gösterilmektedir.

iptables -A INPUT -j ACCEPT -p icmp -i eth0 –icmp-type echo-reply -d 192.168.184.128

iptables -A INPUT -j ACCEPT -p icmp -i eth0 –icmp-type echo-request -d 192.168.184.128

iptables -A INPUT -j ACCEPT -p icmp -i eth0 –icmp-type destination-unreachable -d 192.168.184.128

Bu işlemler sonra komut satırına iptables –L –n yazdığınızda karşınıza aşağıdaki kurallar listesi gelecektir.

ACCEPT     icmp —  0.0.0.0/0            192.168.184.128     icmp type 0

ACCEPT     icmp —  0.0.0.0/0            192.168.184.128     icmp type 8

ACCEPT     icmp —  0.0.0.0/0            192.168.184.128     icmp type 3

image004

Ping-of-death türü saldırılardan korunmak için ping işlemlerinin dikkatli bir şekilde yapılandırılması gerekir. Bunun birkaç değişik yolu vardır. Bunlardan ilki tüm ping fragmanları reddetmektir. Ping paketleri genelde çok küçük paketlerden oluşur. Ping-of-death saldırılarından korunmak için ise içinde fragment bulunan tüm paketleri –f anahtarı ile iptables üzerinde engellenir.

#iptables –A INPUT –p icmp –j DROP –f

Diğer bir yolda gelen ping paketlerinin sayısını limitlemektir.

#iptables -A FORWARD -p icmp –icmp-type echo-request -m limit –limit 1/s -j ACCEPT

Port Erişimi Kontrolü

Eğer sisteminiz internet üzerinden web yada ftp sunucusu görevini yapıyorsa iptables kullanarak erişimi kontrol edebilirsiniz. –sport ve –dport opsiyonları kullanarak istenilen servis portlarını belirtebilir ve erişim izni verebilirsiniz. Iptables ayrıca port numaraları yerine, servislerin kullandığı isimler ile de kural yazmanıza olanak sağlar. Servislerin adlarını ve port numaralarını /etc/services dosyasında bulabilirsiniz.  Aşağıdaki örnekte 192.168.1.61 adresinde bulunan sunucuya gelen www isteklerine nasıl izin verileceği gösterilmiştir.

#iptables –A INPUT –d 192.168.1.61 –dport –j ACCEPT

Iptables üzerinde port referanslarını kullanarak da belirli portları koruma altına alabilir yada tamamen yasaklayabilirsiniz. Güvensiz bir bağlantı olan ve 23 nolu portu kullananTelnet buna örnek gösterilebilir.  NFS işlemleriniz koruma altına almak için ise portmapper için kullanan 111 nolu porta erişimi engelleyebilirsiniz.

#Dışarıdan gelen portmapper isteklerini engelle

iptables –A arriving –j DROP –p tcp –i et0 –dport 111

#Dışarıdan gelen telnet istemlerini engelle

iptables –A arriving –j DROP –p tcp –i eth0 –dport telnet

Aşağıdaki sistem tarafından kullanılan bazı servislerin port numaraları ve iptables port etiketleri verilmiştir.

image005

PAKET DURUMLARI: BAĞLANTI İZLEME

Bağlantı izleme yani connection tracking, bağlantı ile ilgili kaynak, hedef ve port bilgilerini izler. Bu izlemenin en büyük faydası hangi paketin hangi tamamlanmış yada ilgili bağlantıya ait olduğunu belirler. Bağlantıları izlemek için önce –m state modülü kullanılır. Daha sonra –state anahtarı kullanılır.

image006

Eğer bir güvenlik duvarı yapılandırıyorsanız, dış dünyadan gelen tüm paketleri engellemeniz gerekir. Ancak tüm paketlerin engellemesi, sizin iç ağınızda bulunan diğer istemcilerin dış dünya ile haberleşmesini engelleyecektir. Örneğin internet.  Burada dikkat edilmesi gereken konu, bir saldırının nasıl gerçekleşeceğidir. Saldırgan sisteminize girmek için öncellikle yeni bir bağlantı açmak zorunda. Bu tür bağlantı paketlerinin başlıklarında(header) SYN bölümü(bit) açık ve FIN ve ACK bölümleri(bits) boştur.  Bu tür paketlerin DROP edilmesi, sisteminize dışarıdan yapılacak olan her türlü bağlantıyı engellemiş olacaktır. Ancak iç ağımızdan dış dünya  ile bağlantı kurmuş tüm kullanıcılarımız işlemlerini sorunsuz halde devam edebileceklerdir. Aşağıdaki örnekte eth0 arabirimimize dışardan yapılacak her türlü bağlantının nasıl engeldiği gösterilmektedir.

iptables –A INPUT –m state –state NEW –i eth0 –j DROP

! İşaretini ve ACCEPT hedefini kullanarak eth0 haricinde diğer arabirimlere gelen tüm paketleri kabul edebilirsiniz. Eğer eth0 arabirimi internete açılan arabirim ise bu kural dışarıdan gelen tüm bağlantı isteklerini engelleyecektir. Ancak iç ağınız makineniz ile bağlantı kurabileceklerdir.

iptables –A INPUT –m state –state NEW ! –i eth0 –j ACCEPT

Aşağıdaki örnekte ise, eth0 üzerinden kurulmuş bağlantılar yâda bu bağlantılar ile alakalı paketlerin geçişine izin veriyoruz.

iptables – INPUT –m state –state ESTABLISHED,RELATED –i eth0

NAT(Network Address Translation)

NAT, paketlerin sistem üzerinden geçerken hedef yada kaynaklarını değiştirmeye yarayan bir yöntemdir. Sistem üzerinden geçen paketler, eğer geçtikleri sistem üzerinde NAT uygulaması yapılırsa, kaynak yâda hedefleri değiştirilir. Bu işlem yapılırken, sistem ne tür değişikliklerin yapıldığı bilgisini tutar. Bu gelen paketlere verilen cevaplarda, paketlerin doğru adreslere gitmesine yardımcı olur.

NAT genelde tek genel IP kullanarak internet’e bağlanan sistemlerde kullanılır. IP maskeleme yöntemi ile, kaynak ve hedef adresler değiştirilerek güvenlik duvarı yada ağ geçidinden çıkan geçerek internete çıkan paketlerin güvenliği sağlanır. Ağ geçitlerinin genelde tek IP adresi bulunur. Eğer birden fazla sunucunuz ve tek IP adresiniz varsa, NAT kullanarak gerekli paketleri gerekli sunuculara yönlendirebilirsiniz.

NAT KURALLARI OLUŞTURMAK

NAT tablolarına iptables komutu ile kural eklemek için –t nat anahtarını kullanmanız gerekir. Eğer NAT tablosundaki kuralları görmek için ise –t nat –L komutu kullanılır.

Kural oluşturmak için;

#İptables –t nat

Kuralları listelemek için

#İptables –t nat –L –n

Buradaki –n anahtarı kurallardaki IP adreslerini ve port numaralarını rakamsal formatta görüntüleyecektir.

NAT HEDEF ve ZİNCİRLERİ(Target&Chains)

İki çeşit NAT yöntemi bulunur, SNAT ve DNAT. SNAT kaynak adresi, DNAT ise hedef adresin değiştirilmesinde kullanılır.

NAT tablosundan bulunan 3 adet zincir çekirdek tarafından NAT işlemleri için kullanılır. Bunlar PREROUTING, POSTROUTING ve OUTPUT. PREROUTING DNAT kuralları için kullanılır. POSTROUTING ise SNAT kuralları için geçerlidir. OUTPUT ise yerel işlemler esnasında oluşturulan paketler için DNAT kuralları için kullanılır.

IP maskeleme POSTROUTING zincirine MASQUERADE eklenerek yapılır.

#iptables –t nat –A POSTROUTING –o eth0 –j  MASQUERADE

Sisteminizden çıkan paketin kaynak adresini değiştirmek için POSTROUTING kuralı ile SNAT hedefi kullanılır. SNAT hedefi için kaynak adresi belirtmek için –to-source seçeneği kullanılır.

#iptables –t nat –A POSTROUTING –o eth0 SNAT –to-source 192.168.0.2

Eğer sisteminize gelen paketin kaynak adresini değiştirmek istiyorsanız PREROUTING kurallı ile beraber DNAT ve –to-destination seçeneği kullanılır.

#iptables –t nat –A PREROUTING –i eth0 –j DNAT –to-destination 192.168.0.2

NAT tablosunu kullanarak, güvenlik duvarınız üzerinde belirli bir port’a gelen istemleri diğer bir sunucuya yönlendirebilirsiniz. Aşağıdaki örnekte 80 nolu www portuna gelen paketler, 192.168.0.4 adresinde bulunan web sunucusunu yönlendirilmektedir.

#iptables –t nat –A PREROUTING –i eth0 –dport 80 –j DNAT –to-destination 192.168.0.4

NAT Yönlendirmesi(NAT Redirection) – Görünmez Vekil Sunucular

(Transparent Proxies)

NAT tablolarını kullanıcıya tamamen görünmez her türlü paket yönlendirmesi yapabilirsiniz. Paket yönlendirmeleri REDIRECT kullanılarak yapılır. Görünmez vekil sunucular sayesinde, alınan paketlerin tümü vekil sunuculara yönlendirilirler. Örneğin 80 nolu www portuna gelen tüm paketler Squid vekil sunucusunun geçerli olarak çalıştığı 3128 nolu porta yönlendirilebilir.

#iptables –t nat –A PREROUTING –i eth1 –dport 80 –j REDIRECT –to-port 3128

Kaynaklar

www.netfilter.org

McGrawHill – Fedora Core 7 and Red Hat Enterprise Linux – Richard PETERSON

www.redhat.com

www.netfilter.org

McGrawHill – Fedora Core 7 and Red Hat Enterprise Linux – Richard PETERSON

www.redhat.com

Erdal YAZICIOĞLU

Linux Firewall – Guvenlik Duvarı – Iptables Bolum 1

Günümüzde internet kullanımının artması ile birlikte, sistemlere izinsiz girişlerde çoğalma başladı. Büyük şirketler bu konuda ciddi önlemler alırken, ev kullanıcıları, küçük ve orta ölçekli işletmelerde maalesef güvenlik konusunun ne kadar ciddi bir konu olduğu henüz anlaşılmış değil. Genelde de saldırganların hedefi de bu kitleler oluyor.

Birazdan aşağıda okuyacağınız makalede, size mümkün olan en sade şekilde evinizde yâda işyerinizde bir Linux makinesini nasıl bir güvenlik duvarı(Firewall) haline getireceğinizi anlatmaya çalışacağım.

Bu yazıyı, sistem ve network bilgisi olanlar, Linux kullananlar ve en azından Linux kurmayı bilenler için hazırladım.

Güvenlik Duvarları(Firewalls)

Yukarıda da belirttiğim gibi, internet ile birlikte sistemlere izinsiz girişler de çoğaldı. Bu tür saldırıların önüne geçmek için biz sistem yöneticilerin kullandığı bazı yolların başında güvenlik duvarları(Firewalls), veri şifrelemesi(encryption) ve kimlik doğrulama işlemleri(Authentication) gelir.

Güvenlik Duvarları, bağlantı kurulumu sırasında, izin verilmemiş bağlantıları engellerken, veri şifreleme izin verilmiş kullanıcıların bağlantıları esnaipsında akan verinin güvenliğini sağlar. Kimlik doğrulama ise, belirttiğimiz bu işlemleri yapan kişinin doğru kişi olup olmadığını kanıtlar.

Şu an geçerli Linux çekirdeklerinde Iptables güvenlik duvarı görevini üstlenmiştir.  Bu güvenlik duvarını yapılandırmanız için yapmanız gereken sadece sisteminize ne tür bağlantılara izin vereceğinizi bir takım kurallar ile belirtmeniz olacaktır. Ayrıca IPTables kurulu makineniz eğer geçerli ağ geçidi olarak kullanılıyorsa(Default Gateway), o zaman ağınızı dışarıdan gelecek tüm saldırılara karşı başarı ile koruyacaktır.

Veri şifreleme için SSH ve kimlik doğrulama için Kerberos konularını internet üzerinde araştırmanızı tavsiye ederim. Makale konumuz olmadığından, bu başlıklara girmiyorum.

IPtables

Yerel ağlarınıza kullanabileceğiniz en güzel kaynaklardan biri bir Linux makinesi edinerek, bu sistemi güvenlik duvarı olarak yapılandırmanızdır. Iptables küçük ağlardan geniş ağlara kadar hizmet verebileceği gibi, ücretsiz olarak Linux çekirdeği içine gömülü gelir.  Daha fazla bilgi için www.netfilter.org adresini ziyaret edebilirsiniz.

Aslında daha derine baktığınızda iptables’ ın ana görevinin paket filtreleme yaparak, hangi paketin iç ağımıza geçiş izni olup olmadığını kontrol etmesi olduğunu göreceksiniz. Basit olarak açıklamak gerekirse paket filtreleme kaynak adres ve hedef adrese bakarak, eğer izin verilmiş ise, paketlerin gönderilmesinden sorumludur.

Diğer bir görevi adres yönlendirmesidir(NAT- Network Address Translation).  Adres yönlendirme işlemi ise gelen paketlerin,  NAT tablosunda belirtilen adreslere gönderimesi olarak açıklayabiliriz.  Gerçekleştirdiği işlemler sırası ile paketlerin belirtilen adreslere yönlendirilmesi, diğer ağlara iletilmesi ve kaynak adreslerin IP Maskeleme(IP Masquerading) kullanılarak saklanmasıdır.

https://www.redhat.com/docs/manuals/enterprise/RHEL-5-manual/Deployment_Guide-en-US/ch-fw.html adresinde Iptables ile ilgili birçok faydalı bilgi bulabilirsiniz.

NAT ve paket filtreleme işlemlerini yapmak için komut satırından iptables komutu kullanılır. Ancak paket filtreleme ve NAT işlemleri ayrı komut ve tabloları kullanılır. Her tablo kendi programı için gerekli komutları içerir. Ayrı tablolarda tutulmasının sebebi sistemin paket filtreleme yaparken aynı tablo üzerinde aynı zamanda NAT görevini yerine getirip asılı kalmasını(overhead) önlemektir. NAT işlemleri ayrıca karışmaması için paket filtreleme işlemlerinden tamamen ayrılmıştır.

Her iki işlemi de gerçekleştirmek için iptables komutu kullanılır. Ancak NAT işlemlerinde iptables komutuna –nat opsiyonu eklenir.

IP6tables

Adından da anlaşılacağı üzere ip6tables Ipv6 desteği verir. Iptables kullanımı ile aynıdır ancak sadece IPv6 adreslerini destekler. Tüm filtreleme komutları desteklenir. Ancak NAT tablosu desteklenmez.

MODULLER

Genelde tüm moduller iptables ile gelir. Ancak ek moduller eklemek istiyorsanız, mesela durum modülü(state module) , kuralları tanımlamadan önce bu modülleri eklemeniz gerekir. Fedora sistemleri üzerinde moduller /usr/src/kernels/kernel-versiyonu/net/ipv4/netfilter dizinin de bulunur. Otomatik olarak yüklenen modüler ipt_prefix olarak yer alırken, yüklenebilecek olanlar ip_prefix formatında olurlar.

Yüklemek istediğiniz modülleri /etc/sysconfig/ dizininde olan iptables-config dosyası içerisinde IPTABLES_MODULES bölümüne yazarak otomatik olarak başlatabilirsiniz. iptables-config dosyası iptables başlatma yazılımı her çalıştığında otomatik olarak bu yazılım tarafından okunurak gerekli modüller yüklenir. ip6tables konfigürasyonu için ise ip6tables-config dosyası kullanılır. Iptables servisini çalıştırmak için komut satırına aşağıdaki komut yazılır.

# service iptables start

Iptables üzerinde paket filtreleme için filter,nat ve mangle tabloları üzerindeki kurallar kullanılır. Paket filtreleme paketleri red etme(drop) ve kabul etme(accept) üzere bir filtre tablosu üzerine kurulmuştur. NAT işlemleri, IP maskeleme gibi, IP maskeleme kurallarının tanımlı olduğu NAT tablosu üzerinde tutulur. MANGLE tablosu ise, Türkçe karşılığı olarak sıkıştırma yâda mengene tablosu da diyebiliriz, özel paket değişimleri için kullanılır. Paketler gönderilmeden, kabul edilmeden yâda iletilmeden önce bu değişiklikler yapılabilir.

Değişik tablolar üzerinde tutulması, paketler sistemi ulaştığında tek bir büyük tablo üzerinden kontrol edilmesi yerine, sadece kendi ihtiyaçlarının olduğu tablo üzerinden işlem yapılmasını sağlar. Bu sayede sistem performansı yükseltilmiş olur.

Daha önce de belirttiğim gibi IP tabloları kuralları iptables komutu kullanılarak yönetilir. Bu komut ile yönetmek istediğiniz tabloyu belirtmeniz gerekir.  Geçerli olan filtre tablosudur.  Eklediğiniz kuralları listelemek ve görüntülemek istediğiniz de –L ve –n anahtarlarını kullanabilirsiniz.  –n anahtarı listeleme esnasında IP adres ve port sonuçlarını sadece rakamsal olarak gösterir. Sadece –L anahtarını kullanarak makine isimlerini ve port etiketlerini görüntüleyebilirsiniz.

#iptables –L –n

ZİNCİRLER (CHAINS)

Linux çekirdeği gelen ve giden paketleri yönetmek için chain adı verilen bir kontrol listesine bakar.  Bu kontrol listesi paket işleme konulmadan önce ne tür işlemlerin yapılacağını belirten kurallar içerir. Kuralların işleyişi programcılıkta sıkça kullanılan if-then-else yapısındadır. Kısaca açıklamak gerekirse, paket birinci kurala uymuyor ise, ikinci kural kontrol edilir. Paketin uyduğu kural bulunana kadar bu işlem devam eder. Tabloda paketin uyduğu herhangi bir kural bulunamaz ise o zaman paket rededilir. Paket bir kurala uymazsa o zaman hedefe(target) yönlendirilir ve hedefte bu paketin nasıl değerlendirileceğine karar verilir. Standart hedefler aşağıdaki tabloda açıklanmıştır. Paket burada da herhangi bir kurula uygun değil ise tekrar zincirin(chain) geçerli hedefine(target) yönlendirilirilerek işleme konulur.

HEDEFLER (TARGETS)

Hedef, iptables terimi ile target, diğer bir zincir(chain) yada kullanıcı tanımlı kurallar zinciridir. Sisteme giren her paket hedefine ulaşmadan önce birçok zincir kurallarından geçer. Kullanıcı tanımlı zincirlerde, geçerli hedef daima çağırıldığı zincir içerisindeki bir sonraki kuraldır. Örneğin bir kuralın hedefi kullanıcı tanımlı zincir ise, kullanıcı tanımlı zincir çalışır. Zincir içerisinde herhangi bir eşleşmez ise o zaman ana zincirdeki bir sonraki kural çalışır.

 

image001

 

 

FIREWALL ve NAT ZİNCİRLERİ(Chain)

Güvenlik duvarı üç adet zincir kullanır. INPUT, OUTPUT ve FORWARD. Paket ağ arabirimimize ulaştığında INPUT zinciri bu paket’in nasıl işlem göreceğine karar verir. Daha sonra sistem çekirdeği(kernel) kendi yönlendirme bilgisini(routing information) kullanarak paketin nereye gönderileceğine karar verir. Eğer başka bir sunucu yâda istemciye gönderilecek ise o zaman FORWARD zinciri kontrol edilir. Paketin gönderilmesinden önce ayrıca OUTPUT zinciri de kontrol edilir. Sonuç olarak, iki adet NAT tablo zinciri, POSTROUTING ve PREROUTING zincirleri, IP maskeleme ve paket adres değişimleri için yaratılır. Geçerli iptables zincirleri aşağıda verilmiştir.

 

image002

 

 

 

Buraya kadar iptables ile ilgili birçok bilgi verdik. Bir sonraki bölümde iptables tablolarına nasıl kural ekleyeceğimiz ve eklenen kurallarının nasıl değiştirileceğini anlatacağım.

 

Kaynaklar

www.netfilter.org

McGrawHill – Fedora Core 7 and Red Hat Enterprise Linux – Richard PETERSON

www.redhat.com

www.netfilter.org

McGrawHill – Fedora Core 7 and Red Hat Enterprise Linux – Richard PETERSON

www.redhat.com

Erdal YAZICIOĞLU