İnce istemci yada thin client, merkezi bir sunucuya bağlanarak bu sunucu üzerinde oturum açmaya ve program çalıştırmaya yarayan kullanıcı terminalidir. Bundan önceki makalemde kısaca thinclient tan bahsedip bu cihazlara kurulum yapabilmek için gerekli hazırlıkları tamamlamıştık.

Son bıraktığımızda RDP kurulmuştu. RDP boot seçeneklerinde linux yoktu sadece winPE vardı. Şimdi bunu nerede görebiliriz ve düzenleriz inceleyelim.

Tools – pxe conf. menüsüne gelelim. Sadece winPE var. sadece windows deploymentı yapılacaksa sıkıntı yok ama ben linux boot unu da eklemek istiyorum. Sağ tarafta New,

Resim -1

Gerekli dosya altiris sistesinden indirdiklerimiz arasında var.

Resim -2

Sadece adımları takip edelim.

Resim -3

 

Resim -4

Resim -5

Resim -6

Resim -7

Resim -8

 

Resim -9

Resim -10

Gördüğünüz gibi boot menüye linux da eklendi.

Resim -11

 

RDP lisanslamak için gerekli adımları izleyelim.

Resim -12

 

Resim -13

Resim -14

Resim -15

5720 için hp sitesinden indirdiğim imaj atma tool unda 3 yol vardı ve ben 3.sünü kullancaktım. Deployment seçeneğini kullanıyorum.

Resim -16

RDP tarafından kullanılacak imaj dosyasını RDP nin standart yerine atıyorum.

Resim -17

 

Resim -18

 

Resim -19

 

Bu da hazır.

Resim -20

Bundan sonraki aşama, thin client ımızı F12 den boot ederek açmak. F12 den boot edilen thin client benim RDP havuzuma düşecektir. RDP havuzuna düşen makinalara neler yapabileceğimizi önceki makalelerimden biliyoruz.

Makinam RDP havuzuna düşmüş.

Samples lar altında dis imajı atabileceğimiz varsayılan satırı değiştiriyorum ve benim 5720 için kopyaladığım imajı kullanıyorum.

 

Resim -21

Resim -22

Bundan sonrasını hatırlıyoruz. Var olan işi sürükle bırak mantığı ile makinamızın üzerine bırakıyoruz.

 

Resim -23

 

Ya da uzaktan attığımız kurulan imajı yapılandırıp diğer tüm thinclientlara çoğaltabiliriz. Bundan sonrası olanları izlemek.

Resim -24

 

Thin client kurulumunda RDP kullandık. Bir sonraki makalede görüşmek üzere

İyi çalışmalar

Türker ATA

İnce istemci yada thin client, merkezi bir sunucuya bağlanarak bu sunucu üzerinde oturum açmaya ve program çalıştırmaya yarayan kullanıcı terminalidir. Bundan önceki makalemde kısaca thinclient tan bahsedip bu cihazlara kurulum yapabilmek için gerekli hazırlıkları tamamlamıştık.

Son bıraktığımızda RDP kurulmuştu. RDP boot seçeneklerinde linux yoktu sadece winPE vardı. Şimdi bunu nerede görebiliriz ve düzenleriz inceleyelim.

Tools – pxe conf. menüsüne gelelim. Sadece winPE var. sadece windows deploymentı yapılacaksa sıkıntı yok ama ben linux boot unu da eklemek istiyorum. Sağ tarafta New,

Resim -1

Gerekli dosya altiris sistesinden indirdiklerimiz arasında var.

Resim -2

Sadece adımları takip edelim.

Resim -3

 

Resim -4

Resim -5

Resim -6

Resim -7

Resim -8

 

Resim -9

Resim -10

Gördüğünüz gibi boot menüye linux da eklendi.

Resim -11

 

RDP lisanslamak için gerekli adımları izleyelim.

Resim -12

 

Resim -13

Resim -14

Resim -15

5720 için hp sitesinden indirdiğim imaj atma tool unda 3 yol vardı ve ben 3.sünü kullancaktım. Deployment seçeneğini kullanıyorum.

Resim -16

RDP tarafından kullanılacak imaj dosyasını RDP nin standart yerine atıyorum.

Resim -17

 

Resim -18

 

Resim -19

 

Bu da hazır.

Resim -20

Bundan sonraki aşama, thin client ımızı F12 den boot ederek açmak. F12 den boot edilen thin client benim RDP havuzuma düşecektir. RDP havuzuna düşen makinalara neler yapabileceğimizi önceki makalelerimden biliyoruz.

Makinam RDP havuzuna düşmüş.

Samples lar altında dis imajı atabileceğimiz varsayılan satırı değiştiriyorum ve benim 5720 için kopyaladığım imajı kullanıyorum.

 

Resim -21

Resim -22

Bundan sonrasını hatırlıyoruz. Var olan işi sürükle bırak mantığı ile makinamızın üzerine bırakıyoruz.

 

Resim -23

 

Ya da uzaktan attığımız kurulan imajı yapılandırıp diğer tüm thinclientlara çoğaltabiliriz. Bundan sonrası olanları izlemek.

Resim -24

 

Thin client kurulumunda RDP kullandık. Bir sonraki makalede görüşmek üzere

İyi çalışmalar

Türker ATA

İnce istemci yada thin client, merkezi bir sunucuya bağlanarak bu sunucu üzerinde oturum açmaya ve program çalıştırmaya yarayan kullanıcı terminalidir. Sunucu tabanlı bilgi işlem olarak adlandırılan bu yapıda bütün uygulamalar sunucu üzerinde çalışır. İnce istemcilerin işlevi klavye ve fare üzerinden gelen girdileri sunucu üzerinde çalışan programa iletmek ve oradan gelen görüntü bilgilerini terminal ekranına yansıtmaktır. Bu yapıda bütün veri ve yazılımlar sunucu üzerinde bulunduğundan istemci tarafına program yüklemeye gerek yoktur.
�
               Üzerinde yerel internet tarayıcı (local browser) bulunan ince istemcilerle web tabanlı programları çalıştırmak ve internette gezinmek de mümkündür

İnce istemciler (thin client), soğutucu fan, disk, CD-ROM ve disket sürücü gibi hareketli parça taşımayan çok küçük boyutlu tümleşik donanımlardır. Genellikle bütün bağlantı uçlarını, işlemci, bellek, görüntü ve ağ birimlerini üzerinde bulunduran özel tasarımlı bir anakarta sahiptirler. Kendi iç yazılımının ve kullanıcı ayarlarının tutulduğu bir kalıcı bellek birimi (flaş bellek) olan ince istemcilerin PCI, mini-PCI yada PC Card genişleme yuvası ve akıllı kart birimi bulunan modelleri de vardır.

İnce İstemci Kullanmanın Avantajları

-Düşük Toplam Sahip Olma Maliyeti

                -Bakım-Onarım Giderlerinden Tasarruf

                -Daha Uzun Kullanım Ömrü

                -Enerji Tasarrufu

                -İşletme Giderlerinden Tasarruf

        -Kullanım Kolaylığı

                -Hızlı Kurulur

                -Hızlı Açılır Hızlı Kapanır

                -Çoklu ve Uzaktan Erişim Sağlar

                -Sessiz ve Ergonomiktir

         -Sıfıra Yakın Bakım Maliyeti

                -Donanım Bakım Gereksinimi

                -Yazılım Bakımı yada Güncellemesi Gerekmez

                -İşletim Sistemi yada Disk Sorunları Yaşanmaz

                -Virüs Bulaşmaz

                -Yedekleme Yapmak Gerekmez

                -Kullanıcı Cihazında Veri Tutulmaz

               

 

                Bu makalemde HP Thinclient lara imaj kurulumunun nasıl yapılacağını inceliyor olacağız. Örnek olarak windows XPe işletim sistemi kullanan t5720 thinclientını kullanalım.

http://h20000.www2.hp.com/bizsupport/TechSupport/SoftwareIndex.jsp?lang=en&cc=us&prodNameId=1809593&prodTypeId=12454&prodSeriesId=1809592&swLang=13&taskId=135&swEnvOID=1058

adresini kullanarak yazılımını indirelim.

                Exe yi kendi makinamıza kuralım

Resim -1

 

                Thin client kurulumunda 3 yöntem var.

iso image yapıp, bunu cd ye yazıp external cd ile tc yi boot etmek.

Usb format kullanarak gerekli imajın usb belleğe atılmasını sağlamak ve usb den boot etmek

Rapid Deployment kullanarak uzaktan kurulum yapmak

Resim -2

 

 

1.ve 2. Yöntemde thin clienta kolayca kurulum yapabiliriz. Ben bu makalemde RDP kullanarak kurulum yapacağım. RDP sadece kurulum yapmak için değil, thinclient ın imajını alıp aynı imajı bir başka thinclienta atmak için de kullanılabilir.

 

Ancak sadece thinclient imajı alıp, deploymentlar yapılacaksa özel bir RDP kurulumu yapmalıyız.

 

ALTIRIS DEPLOYMENT KURULUM

 

http://www.altiris.com/Products/DeploymentSolution/hpthinclients.aspx

adresinden gerekli yazılımlar indirilir. Kuruluma başlamadan önce ön gereksinimleri kuralım

 

SQL EE ya da üst yazılmları

.net, IIS ve bileşenleri(webdav, FTP)

DHCP

 

Resim -3

Resim -4

 

Resim -5

 

http://www.altiris.com/Products/DeploymentSolution/hpthinclients.aspx adresinden indirdiğimiz exe yi kuralım.

 

Resim -6

 

Kuruluma setup.exe ile başlayalım. Resimdeki aşamaları takip edelim.

 

Resim -7

 

Resim -8

 

 

Resim -9

 

 

Resim -10

Verdiğim adresten indirdiklerimiz arasında linux ve winpe boot da olacak. Ve bu aşamadan winPE boot.exe yi gösterelim.

Resim -11

 

Resim -12

 

Resim -13

 

Resim -14

Kurulum bitince masaüstünde oluşturulan kısayoldan ya da http://IP/dsweb adresinden RDP yi kullanmaya başlayabiliriz.

Resim -15

 

Resim -16

 

Resim -17

 

RDP kuruldu. Pxe konfigürasyonuna bakalım. Sadece winpe vardı. Eğer linux deployment da yapacak isek biraz yapılandırma gerekiyor. Bir sonraki makalede bu yapalandırmayı ve thin clientın imajını alıp imaj çakmayı göreceğiz.

İyi çalışmalar

Türker ATA

Daha önceki makalelerimde NAS (network attached storage) mimarisinin genel hatlarından bahsetmiştim. Bu makalemde ise HP’nin All in one storage ürün ailesini tanıtmak isterim.

 

HP StorageWorks  NAS depolama portföyünü 3 ana gruba ayırabiliriz.

 

1)      Proliant Storage Servers

2)      All-in-one Storage Systems

3)      Enterprise File Services

 

All in one Storage (AIO) ürün ailesinin en büyük özelliği; içinde iSCSI SAN özelliği ile Data Protector Express yazılımının gelmesidir.

 

Gün geçtikçe büyüyen depolama alanı ihtiyaçları nedeniyle Direct Attached Storage (DAS) diye adlandırdığımız server’ların dâhili diskleri yetersiz kalmaya başladı ve de bunlardaki boş alanları esnek olarak kullanamamamız nedeniyle SAN (Storage Area Network) ‘ler gittikçe önem kazanmaya başladı. Öyle ki; SQL server’ınızda DAS’larla sağladığınız örneğin 1 TB’lık alanın kullanmadığınız 250 GB’lık boş alanını Exchange Server’ınızın kullanımına açmak aslında pek de mümkün değil. Hâlbuki SAN yapısında Exchange, SQL vb yazılımlarınızın database’leri ortak depolama alanında tutulacağı için SAN üzerinde yer alan boş alanı isteğimiz oranda programların hizmetine sunabiliriz.

 

AIO Storage’ı anlatmadan önce SAN ve NAS kavramlarını birbirinden iyice ayıralım. Bir Data’ya erişim 2 yolla mümkün olabilmektedir.

 

1)      Block seviyesinde erişim

2)      Dosya seviyesinde erişim

 

Block seviyesinde erişimin 3 yöntemi vardır.

 

a)      SAS – Serial Attached SCSI: 3 Gbps hızındadır ve şimdilik sadece DAS olarak kullanılabilmektedir. (6 Gbps hızının da geleceği söylentiler arasında)

b)      iSCSI : 1 Gbps hızındadır . (10 Gbps hızınında yolda olduğu belirtiliyor)

c)       FC – Fibre Channel:  8 Gbps hızında (eskiden max 4Gbps ‘ti, 8Gbps yeni çıktı)

 

Dosya Seviyesinde erişimin ise 2 yöntemi vardır. (Bu konudan önceki makalemde ayrıntıları ile bahsetmiştim.)

 

a)      CIFS: Windows ailesi için

b)      NFS: Linux / Unix ailesi için

 

SQL, Exchange vb yazılımlar database’lerine block seviyesinde ulaşırlar dolayısıyla ortak bir alanda database’lerini paylaşıyorlarsa SAN gereklidir. Klasik bir File Server görevi için ise NAS gereklidir.

 

 

İşte HP’nin kısaca All-in-One Storage ismi ile çıkardığı ürün iSCSI ile SAN ve NAS özelliklerini üzerinde barındırıyor. Ürünün içinde Windows Storage Server 2003 R2 gelmekte ve bununla birlikte tüm yönetim işlerini ise yine Windows Storage Server’a yüklü olarak gelen ve pek de yabancısı olmadığımız mmc 3.0 üzerinde çalışan HP Storage Server Management ile yürütmekteyiz. Windows Storage Server 2003 R2 ürünü Windows Server 2003’ün storage’lar için özelleştirilmiş versiyonu olup pek çok özelliği kısıtlanmıştır. Örneğin Windows Storage Server 2003 üzerine Active Directory kuramazsınız.

 

 

 

Öncelikle Ürün ailesine bir göz atalım. Ürünlerin İsimlendirme mantığı şu şekilde;

 

AIO1200r – 12 ibaresi; 12 adet disk alabileceğini belirtir. “r” ibaresi ise rack tipi olduğunu “t” ise tower olduğunu belirtir.

 

 

Yukarıdaki ürün tablosunda her ne kadar yazmasa da AIO400 ‘lerde 2GB; geri kalanların üzerinde ise 1 GB Ram vardır. Bununla birlikte AIO400 ‘ler 1 yıllık support paketi ile gelirken, diğerleri 3 yıllık support ile gelmektedir.  İhtiyaca göre başlangıçta gelen default config’i değiştirmeniz gerekebilir.

 

Bununla birlikte SAS diskler SATA disklere göre her zaman daha hızlıdır ve mümkünse çoğunlukla SAS diskleri kullanmanız performansı arttırıcı etmendir. Ürünün üzerindeki disk alanı yetmediğinde isterseniz MSA ya da EVA ürünlerinizi bile SCSI arabiriminden ürüne bağlayıp, bu ürünlerin disk çekmecelerini AIO’nın hizmetine verebilirsiniz.

 

Ürünle birlikte alacağınız backup ünitesi ile cihaz üzerindeki verilerin yedeğini alabilirsiniz. Bunun için piyasada pek çok yazılım olmakla birlikte HP’nin Data Protector Express’i client agent’ları da dahil olmak üzere ürünle birlikte gelmektedir. Yine ürünle birlikte 512 adet snapshot alabilmektesiniz. Bunu da yine ek bir ücret ödemeden kullanabilmektesiniz.

 

İki tane AIO’nı asenkron olarak replike edebilmektesiniz. Yalnızca bu özellik ürünün içinde 30 günlük demo olarak gelmekte, eğer kullanmak isterseniz ekstra lisans ücreti ödemektesiniz.

 

Ürünün en beğendiğim özelliklerinden biri, ilk kurulumunu tamamladıktan sonra Exchange ya da SQL server’ınıza kuracağınız agentlarla, birkaç sihirbaz adımıyla bu database’leri kendi üzerine alabilmesidir.

 

Ürünü ilk açıp Storage Server Management konsolunu açtığınızda ilk ayarları yapmanız için sizi Rapid Startup Wizard karşılayacaktır.

 

 

Karşılama ekranı sonrasında aşağıdaki gibi tarih ve saati değiştirebilir;

 

 

Administrator password’ünü değiştirebilir; (Default olarak gelen admin hesabı password’ü hpinvent olarak verilmiştir.)

 

 

Bir hata anında uyarı gönderebilmek için mail adresi ve smtp ayarlarını yapabilir;

 

 

SNMP ayarlarını değiştirebilir;

 

 

Network kartlarınızın isimlerini ve/veya ayarlarını değiştirebilir;

 

 

Ve elbette Server’ınızın ismini değiştirebilirsiniz.

 

 

Örnek olarak Exchange Database’ini AIO Storage üzerine taşıyalım. Hp Storage Server Management ‘ta sağ kısımdaki action pane ‘den Host an Exchange Storage Group ‘a tıklıyoruz.

 

 

Bizi klasik wizard’ın hoşgeldin ekranı karşılıyor.

 

 

 

Next’e tıkladıktan sonra Exchange Server’ın ismini yazıyoruz.

 

 

Sonraki ekranda Storage üzerine eklemek istediğimiz exchange storage group ve mailbox store’lar ile Public Store’ları seçiyoruz.

 

 

Storage Allocation kısmında kullanmak istediğimiz RAID koruması tipini seçip değiştirebiliyoruz.

 

 

Sağ alttan Advanced’e tıkladığımızda aşağıda da görebileceğiniz gibi daha ayrıntılı ayarlar yapabiliyoruz.

 

 

 

Data Protection kısmında; kullanacağımız yedekleme ünitesini; yedekleme programımızı oluşturabilir, snapshot’ları schedule edebiliyoruz.

 

 

En son özet kısmında yaptıklarımızın özetini görüp değişikliklerin hemen ya da daha ileriki bir zamanda uygulanmasını sağlayabiliyoruz. Elbetteki bu database taşıma işlemini mesai saatleri dışında yapmak yerinde olur.

 

 

SQL database’ini taşımak da yine benzeri bir şekilde yapılabilmektedir.

 

 

Katkılarından dolayı HP Türkiye’den “Enterprise Technology Consultant  | HP StorageWorks” Cenk Kulaçoğlu’na teşekkür ediyorum.

Selim SELVEROĞLU

Merhaba,

Daha önceki makalemizde ILO’yu anlatmaya çalışmıştık. Özellikleri, kullanımı ve kolaylıklarından bahsettik. Bu makalelerimize aşağıdaki adreslerden ulaşabilirsiniz.

http://www.cozumpark.com/blogs/hewlett-packard/archive/2008/04/05/hp-server-zerinde-_3101_lo-kullan-m-b-l-m-1.aspx

http://www.cozumpark.com/blogs/hewlett-packard/archive/2008/04/05/hp-server-zerinde-_3101_lo-kullan-m-b-l-m-2.aspx

http://www.cozumpark.com/blogs/hewlett-packard/archive/2008/04/05/hp-server-zerinde-_3101_lo-kullan-m-b-l-m-3.aspx

Şimdi ise ILO’nun 2 versiyonunu anlatmaya çalışacağız.

Bu makalemizi yazarken HP DL380G5 sunucu kullandık. Bir şey daha; ILO2 makalesini ILO2 kullanarak farklı bir makineden yazmak gerçekten zevkli oluyor.

Bu avantajlı ürünü kullanarak yapabilecekleriniz biraz daha artmış durumda. İsterseniz yavaş yavaş ILO2’yi tanıyalım.

Sunucumuzun ILO ayarlarını yaptıktan sonra elle veya DHCP ile verilen IP adresini Explorerımıza yazıyoruz ve karşımıza aşağıdaki ekran geliyor. Bildiğiniz üzere ILO bağlantısı HTTPS üzerinden sağlanır.  Karşınıza çıkan ekranı da “EVET” seçeneğini seçerek geçmeniz gerekiyor.

Güvenlik uyarısını “EVET” diyerek geçtikten sonra ILO2 giriş ekranı karşımıza geliyor.

Kullanıcı adı ve şifremizi girerek giriş yapıyoruz. ILO makalemizde sunucu açılırken kullanıcı yaratma ve şifre değiştirme gibi işlemlerden bahsetmiştik.

Aşağıdaki ekran ILO2 giriş ekranı olarak karşımıza çıkacaktır.

Bu ekranda; sunucumuzla ilgili genel bilgilere ulaşabilir veya kısayol olarak sunulan butonlarla istediğimiz yerlere gidebiliriz. Mesela; “Remote Console” a ulaşmak için “Last Used Remote Console” linkinden “Launch” butonuna tıklamamız gerekiyor. Bu buton bizi en son kullanılan remote console ekranına götürecektir.

Bunun yanında “Server Power” seçeneklerine, “Firmware” ekranına, “IP Address” seçeneklerine de ulaşılabilir.

Şimdi bu ekranı biraz daha ayrıntılı olarak tanıyalım.

Sol menüdeki linklerle başlayalım;

İlk menümüz “System Information” . bu menüye girdikten sonra bizi “Summary” ekranı karşılıyor. Bu ekranda Fanların, ısının, psu ların veya vrm lerin sadece durumlarını görebiliriz. Ayrıntılı bakmak istediğimizde ise ilgili menüden kendi ekranlarına gitmemiz gerekiyor.

“Fans” menüsünü kullanarak fanlarla ilgili bilgi alabiliriz. Sunucumuzdaki fanların hangileri olduğu, çalışma durumları ve hızları hakkında bilgi veriliyor.

“Temparature” menüsü sunucumuz üzerindeki ısı durumunu gösterir. Buradan dikkat edilecek veya kritik seviyeleri görebiliriz.

“Power                “ menüsü power supply ve vrm lerinin çalışma durumları hakkında bilgi verir.

“Processors” menüsü işlemcinin hızını, teknolojisini, cahce durumunu gösterir.

“Memory” menüsü sunucu üzerindeki memory durumunu gösterir. Hangi slotlarda hangi memorylerin olduğunu görebiliriz.

“NIC” (Network Interface Card) menüsü sunucumuz üzerindeki NIC adaptörlerin MAC adreslerini bize sunar.

Sol menüdeki diğer bölüm olan “ILO2 Log” bize sunucumuza yapılan ILO bağlantıları hakkında bilgiler verir.

Buradan sunucunuza kimin login olduğunu görebilirsiniz.  Dilerseniz bu logları silebilirsiniz.

“IML” bölümünde ise sunucu donanımları hakkında tutulan logları görebilirsiniz.

“Diagnostic” bölümünde “NMI Clear” işlemini yapabilir (yedekleri alınmadan ve üzerinde raid konf. olduğunda tavsiye edilmez.), ILO’yu resetleyebilirsiniz.

Eğer “Generate NMI to System” seçeneğini seçerseniz aşağıdaki uyarı ile karşılaşırsınız.

“ILO2 User Tips” bölümünde kullanıcılar için faydalı olabilecek bilgilerin linkleri bulunmaktadır. Bu bilgilere internet üzerinden www.hp.com adresinden de ulaşabilirsiniz.

“Insight Agent” bölümü SNMP ile ilgili ayarların yapılmasına olanak sağlar. Bu bölüme daha sonra farlı link üzerinden değineceğiz.

“System Status” menüsünü bitirdikten sonra “Remote Console” bölümüne geçiyoruz. Bu bölüm herhalde en çok kullanılan bölüm olacaktır. ILO makalemizde belirttiğimiz üzere Remote Console, Power Management ve Virtual Media bölümleri ILO Lisans Key girilmeden aktif olmuyor. Bunun için lisans keyinizi yüklemeniz gerekir.

“Information” bölümünde bizi 4 tane seçenek karşılıyor.

Bu seçeneklere geçmeden önce “Settings” menüsüne bir göz atalım.

Bu bölümde “Remote Console” ile ilgili ayarları yapabilirsiniz. Mouse, Buffer ayarları buradan yapılmaktadır.

“Hot Keys” bölümünde ise Kısayol tuşlarını tanımlayabilirsiniz.

Bu menüde “Remote Console” için kullanılan Java versiyonunu ve Explorer bilgilerine erişebilirsiniz. Aynı zamanda uygun olan Java versiyonunu “Download a JVM” linkinden indirebilirsiniz.

Gelelim “Remote Console” bölümündeki 4 adet görünüm seçeneğine.

Bunlardan ilki “Integrated Remote Console”;

Explorer’dan Remote olarak bağlanmanızı ve sisteme müdehale etmenizi sağlar.

İkinci seçenek  “Integrated Remote Console Fullscreen”;

Explorer’dan Remote olarak bağlanmanızı ve sisteme müdehale etmenizi sağlar.  Integrated Remote Console”dan farkı ekranın tamamını kaplamasıdır. Bu daha kullanışlı bir seçenek sunar.

Bunun yanında bu bağlantı seçeneklerinde sunucumuza “Virtual Device” eklemek isterseniz, bağlı olan kullanıcı listesini görmek isterseniz, Power seçeneklerini kullanmak isterseniz yine buradaki kısayollardan seçeneklere ulaşabilirsiniz.

Diğer bir seçenekte ILO’nun standart Java modelidir. Bu ekran diğerlerine göre fazla kullanışlı olmamakla birlikte Java yüzünden donmalar yaşanmaktadır. Bu seçenek seçildiğinde Java için “Run” demeniz gerekiyor.

Son seçenek ise Seri Konsoldan bağlantıdır.

Yine en çok kullanılan seçeneklerden birisi olan “Virtual Media” seçeneğine geldik.

Bu seçenek ile sunucunuza bağlanmış olan virtual device’ları görebilir veya sizde yeni bir virtual device ekleyebilirsiniz.

Yeni bir virtual device eklemek için “Local Media Drive” bölümünden Drive’ı seçin ve sağ tarafında bulunan Connect butonuna basın.

Bu işlemde hemen sonra kırmızı olan ikon yeşile dönecektir. Medianızı kullanmaya başlayabilirsiniz.

Menülerden bir diğeri ise “Server Power Controls”dur. Bu menüde sunucumuzun power durumunu görebilir, kapatabilir ve resetleyebiliriz. Sunucumuzun otomatik açılması için ayar yapabiliriz.

Sol tarafta bulunan menülere bakacak olursak;

“Server Power”ana ekrandır.

“Power Meter” menüsünde son 24 saat içindeki pik (bir sinyalin bir periyod içinde alabileceği maksimum genlik değeri) değerlerini görebilirsiniz.

“Processor States” menüsünde işlemcilerin durumunu görebilirsiniz.

“Settings”  menüsünde Power Regulator’un kontrol ayarlarını, PSU ve Sunucu Power ayarlarını yapabilir ve görebilirsiniz.

Son menümüz “Administration”dur. Bu menünün ana ekranı bize ILO2 Firmware bilgilerini sunar. Bu sayfadan ILO2 mizin firmware upgrade işlemini yapabiliriz.

Licensing menüsü ILO2 Advanced Key’ini girmemiz gereken yerdir. Buraya key girdikten sonra Install seçeneği seçilir. Bu işlemden sonra ILO2 Advanced özellikleri aktif olur ve kullanılmaya başlanabilir.

“User Administration” ekranında yeni kullanıcı oluşturabilir, varolan kullancıların bilgilerini değiştirebilirsiniz.

“ Group Accounts” bölümünde varolan grupların haklarında değişiklikler yapabilir veya yeni gruplar tanımlayabilirsiniz.

Son menümüz ise ”Settings”dir. Bu menüde ILO güvenlik ayarları yapılabilir. Aşağıdaki ekranda gördüğünüz gibi port ayarlarını, telnet erişimini bu bölümden sağlayabilirsiniz. Bu tamamen sizin kendi bileceğiniz bir durumdur. ILO’nuzu kendi sisteminize entegre edebilirsiniz.

“Options” menüsünde ILO2’nin özel ayarlarını yapabilirsiniz. RBSU erişilebilirliği, Timeout süresi, şifre uzunluğu vs…

“Security” menüsünde ILO’nun güvenlik ve sertifika ayarlarını yapabilirsiniz. Eğer bir SSH key sahibi iseniz buradan etkinleştirebilirsiniz.

SSL sertfika ayarlarını bu bölümden yapabilirsiniz.

“Two-Factor Authentication” menüsünden Trusted CA sertifikası isteyebilir  veya silebilirsiniz.

“Directory” bölümünde Directory Server LDAP ayarlarını yapabilir sistemi yönetecek userları veya grupları belirleyebilirsiniz.

Şifreleme bilgilerini bu ekrandan görebilirsiniz.

Eğer sistemde HP SIM (System Insight Manager) yüklü bir sunucu var ise bu bölümden ILO ile haberleşmesini sağlayabilirsiniz.

Diğer bir özellik ise; bu bölümde kimin hangi haklara sahip olacağını da belirleyebilirsiniz.

Bu bölümde ise uzaktan kilitleme özelliği için tuş konfigürasyonu yapabilirsiniz.

En çok kullanılan bölümlerden biri de “Network Settings” bölümüdür. Bu bölümde açılış esnasında ILO’ya F8 tuşu ile login olduktan sonra yapabildiklerinizi yapabilirsiniz.

NIC ve DHCP ayarlarını buradan değiştirebilirsiniz. ILO’nun görünen adını, IP adresini yine buradan ayarlayabilirsiniz.

Elle yapılandırmak istediğiniz servisler var ise (WINS gibi) bunları bu bölümden yapılandırabilirsiniz.

En son bölümümüz olan “SNMP/Insight Manager Setting”de ise uyarıların yönleneceği adresi belirtebilir, insight manager web urlsini değiştirebilirsiniz. Bu sistemde HP SIM server olması durumunda ILO’nuzun size alert göndermesini sağlayabilirsiniz.

Umarım ILO2’deki güncellemeleri en basit şekilde tanıtabilmişizdir. Bu sistemi kullanmanın zevkine erişmeniz dileğiyle.

Berkant MUTLU

Intel in geliştirdiği vpro teknolojisi sayesinde makinalarımız kapalı dahi olsa power seçeneklerini kullanabiliyorduk. Sadece web arayüzünü kullanarak yapabildiklerimizi bundan önceki makalemde incelemiştik. Sistem yönetim yazılımları kullanarak daha fazla opsiyondan yararlanabiliriz. Bu makalemde HP Out Of Band Management yazılımının devamını inceliyor olacağız.

Sistem yönetim yazılımları her zaman adminlerin yardımcısı olmuştur. SMS/SCCM gibi yazılımların faydalarını hepimiz biliyoruz. Ancak client tarafında local admin yetkisi verdiğimiz kullanıcılar bu SMS / SCCM / logmein / teamviwer / remote admin vb. gibi yazılımların agentlarını kapatabileceklerini düşünürsek bizi sıkıntı yaşayabiliyoruz.

HP OOB bu konuda bize yardımcı oluyor. Watchdog dediğimiz uygulamada GUID sini bildiğimiz *.exe ya da *.exe leri control edebiliyoruz. Kullanıcı bu *.exe yi kapattığında istediğimiz kuralı uygulatabiliyoruz. Bu kural networkten atmak bile olabilir.

Uygulamamda oob agent ını kullanacağım. Zaten HP OOB Agent GUID si otmatik olarak gelecek. Ancak GUID sini bildiğimiz başka agent lar da kullanabilirsiniz. Sistemimize watchdog olarak tanıtalım.

Resim -1 

 

Resim -2

 

Bu aşamada hp local agent ını değil de GUID sini bildiğimiz başka agent lard a ekleyebiliriz.

Resim -3

 

Agent state durumlarını bildirdim. Daha sonra hangi durumda ne yapacağımıza karar vereceğiz.

Resim -4

 

Resim -5

 

 Watchdog hazır. Şimdi bunu makina ya da makinalara deploy etmeliyiz. Ilgili agent ilk makalemde verdiğim adresten indirdiğimiz OOB içerisinde var. Bunun makinalara kurulmuş olması gerekiyor.

Resim -6

 

Resim -7

 

Resim -8

 

Resim -9

 

Şimdiye kadar yaptıklarımızla deploy ettiğimiz agent ın durumunu gözlemliyor olacağız. Ancak agent durumuna göre policy yazarsak daha şık olacak. 

 

 

Resim -10

 

Kuralım Ethernet kartının tüm portlarını kapatmak olsun

Resim -11

Policy hazırlandı, bunu client makinasına deploy edelim.

 

Resim -12

 

Ancak deploy ederken Ethernet kartına değil de, agent a bağlayalım.

Resim -13

 

Resim -14

 

 Agent, dediğiniz duruma gelirse policy devreye girecek ve makinamız networkten atılacaktır.

Resim -15

 

 5 Makalelik seride OOB Management konsolunu ve yapabileceğimiz bir çok özelliği de anlatmaya çalıştım. Bundan sonraki makalelerimde vpro teknolojisini SMS/SCCM üzerinde nasıl kullanacağımızı inceleyceeğiz.

İyi çalışmalar

Türker ATA

Intel in geliştirdiği vpro teknolojisi sayesinde makinalarımız kapalı dahi olsa power seçeneklerini kullanabiliyorduk. Sadece web arayüzünü kullanarak yapabildiklerimizi bundan önceki makalemde incelemiştik. Sistem yönetim yazılımları kullanarak daha fazla opsiyondan yararlanabiliriz. Bu makalemde HP Out Of Band Management yazılımının devamını inceliyor olacağız.

İlk makalemde HP OOB ile provision edilmiş makinaların genel özelliklerini inceledik. Biraz daha ayrıntılı hoşunuza gideceğinizi düşündüğüm özelliklerle devam edelim.

İlk makalemde tek bir makina üzerinde neler yapabileceğimizi gördük. Devices bölümünde tüm makinaları seçip hepsi için aynı anda resimde görülen power opsiyonlarını yapabiliriz

 

Resim -1

HP OOB Management Consolunun en önemli özelliklerinden bir tanesi de system defence özellikleridir. TCP/IP vb. Network uygulamaları için düşünebildiğiniz, yaratabildiğiniz kadar basit firewall kuralları yaratabilir ve tüm makianlara aynı anda donanımsal olarak uygulayabiliriz.

Örnek1: Networkünüz de zararlı yazılımları yaydığını düpşündüğünüz makina ya da makinaları aynı anda tüm network bağlantısını kesebilir, sizing dışınızda kimsenin erişmemesini sağlayabilirsiniz

Örnek2: Uygun gördüğünüz makinaların internete çıkmasını, uygun görmediklerinizin ilgili portlarını donanımsal olarak kapatabilirsiniz. Bunu yaptığnızda hiç bir yazılım bu engeli aşamayacaktır

Örnekleri uygulamalarla makalemde anlatmaya çalışacağım. Öncelikle yukarıda verdiğim örneklerin gerçekleşmesi için sırasıyla:

1.SD Filter oluşturulmalı

2.SD Policy oluşturulup, bu policy e ilgili filter lar bağlanmalı

3.Policy makina ya da makinalara deploy edilmeli

Filter, bizim hazırlayacağımız kurallar olacak, ve bu filter lar birden fazla policy de kullanılabilir. Ya da bir policy de birden fazla filter olabilir.

İlk olarak bir makinanın tüm portlarını nasıl kapatacağımızı görelim;

ilk olarak filter hazırlamak için SD Filter bölümüne gidelim, daha önce hazırlanmış bir filter yok ilk filter oluşturalım. Yeşil artı butonunu kullanıyoruz;

Resim -2

 

Resim -3

 

Filter daki amacım Ethernet kartındaki tüm portları kapatmak olduğuna gore mantığına uygun bir isim ve görev seçtim. Diğerlerini diğer filter örneklerinde kullanacağım. Ama isimlerine bakacak olursak paketleri sayan, geçiren, rate limit koymamıza yarayan özellikler olduğunu görebilirsiniz. 

 

Resim -4

 

Olabilecek tüm alternatifleri resimlerde görebilirsiniz. Amacınız sadece bir makinaya giderken portları kapatmak olabilir, subnet için olabilir ya da bir makinadan istediğiniz bir makianaya kapatmak olabilir.

• Örnek: makinamızın adı tataclient.vpro.com/192.168.0.100:
• tataclient 192.168.0.2 ye giderken TCP x,y,z portlarını kapatıyorum;
• tataclient 192.168.0.0 subnetine giderken TCP/UDP x,y,z ya da tüm portlarını kapatıyorum;
• 192.168.0.x makinası tataclient makinasına giderken x,y,z portlarını kapattım. Şeklinde çoğaltılabilir.

 

Resim -5

 

Resim -6 

Resim -7

 

Resim -8

Size uygun olanı seçip filteri oluşturun.

Resim -9

Filter hazır. Şimdi bunu kullanabilmek için policy hazırlayalım.

 

Daha önce hazırlananbir policy yok, ilk policy mizi hazırlayalım ve filter I bu policy içine ekleyelim

Resim -11

 

Resim -12

Varsayılan olarak tüm paketlerin geçirileceğini ancak bundan sonraki sayfada eklenecek kuralların durumu belirleyeceğini belirtelim.

Resim -13

 

Resim -14

 

Resim -15

 

Resim -16

Policy hazır son olarak hangi pc lere deploy edeceğimize karar vereceğiz. Gerçi çok alternatifimiz şimdilik yokJ policy seçelim ve üstte bulunan deploy seçeneğini kullanalım.

 

Resim -17

Resim -18

Policy 4 farklı yere bağlanabilir. Biz şimdilik kablolu Ethernet kartımıza bağlıyoruz. Diğerlerini daha sonra konuşacağız.

Resim -19 

Resim -20

 

Resim -21

 

Resim -22

 

 

Policy undeploy edilerek eski haline döndürülebilir.

 

Resim -23

 

Resim -24

 

 

Görüldüğü gibi herşey eski haline döndü

Resim -25

Bu makalemde HP OOB Management Console ile basit firewall kuralları oluşturduk, diğer opsiyonları bir sonraki makalemden takip edebilirsiniz.

İyi çalışmalar

Türker ATA

Intel in geliştirdiği vpro teknolojisi sayesinde makinalarımız kapalı dahi olsa power seçeneklerini kullanabiliyorduk. Sadece web arayüzünü kullanarak yapabildiklerimizi bundan önceki makalemde incelemiştik. Sistem yönetim yazılımları kullanarak daha fazla opsiyondan yararlanabiliriz. Bu makalemde HP Out Of Band Management yazılımının devamını inceliyor olacağız.

İlk makalemde HP OOB ile provision edilmiş makinaların genel özelliklerini inceledik. İkinci makalemde basit SD Filter hazırlamayı,  policy lerde bu filter lar nasıl kullanılır, policy nasıl deploy edlir incelemiştik. Bu makale sonunda rate limit nasıl policy oluşturup download hızını ayarlayabiliyor olacağız.

Öncelikle rate limit ile alakalı filter lar hazırlayalım, hatırlamak istersek system üç aşamadan oluşuyordu:

Filter hazırla

Policy hazırla bu filter I kullan

Policy deploy edilir

 

Resim -1

Öncelikle AMT özelliği taşıyan client makinama, herhangi bir kaynaktan yaklaşık 100 MB lık bir download yaptırıcam(Bunu geçen paket sayısını gösterebilmek için yapıyorum, sonraki tüm uygulamalarda bu değeri kullanabiliriz)

 

 

Resim -2

 

192.168.0.40 ip adresli makinadan download edilecek,ya da tüm network bağlantılarında geçen paket sayısını kontrol etmek istiyorum.

 

Resim -3

Paket sayılması için gerekli filter hazırlandı.

 

 

Resim -4

Paketlerin sayılması için gereken filter ı kullanacak policy hazırlanacak.

 

Resim -5

Varsayılan olarak tüm paketler geçsin istiyorum,

 

 

 

Resim -7

Policy hazırlandı, şimdi ilgili adresten paylaşıma açık olan klasörümüzü kopyalayalım.

 

Resim -8

 

 

Resim -9

 

Kopyalama bittiğinde active policy bölümünde paketleri sayan ayrıntıya bakalım.

 

Resim -10

10 sn lik zaman diliminde toplam 61906 gibi IP paketi geçtiğini görebiliyoruz. Ortalama bir değer olarak görmek istedğimizde 6000 IP Paketi/saniye gibi bir değer yakaladık. Bu değere göre rate limit koyabiliriz artık.

 

Resim -11

Şimdi rate limit filter ımızı hazırlayalım. Çok acımasız olacak ama saniyedeki paket sayısının 10 tane olmasını istiyorum. Kaba bi hesapla 6000 tane geçerken 10 sn sürüyorsa, 10 tane geçtiğinde kaç saniye J süreceğini tahmin edersiniz.

 

 

 

Resim -12

 

Resim -13

 

Resim -14

Policy hazırlanınca bunu makinamıza deploy edelim.

 

Resim -15

 

Resim -16

 

,

Resim -17

 

Resim -18

 

Resim -19

Rate limit koyduktan sonra aynı klasörün kopyalanması ilk görünürde 45 dakika gibi bir sure hesaplanıyor, artık kaç dakika sürecek bilemiyorumJ

 

Bu makalemde HP OOB Management konsolunu kullanarak filter ve policy uygulamalarına örnek vermeye çalıştım. Bir sonraki devamı niteliği makalemde, filter ve policy örneklerine devam edeceğiz.

İyi çalışmalar

Türker ATA

Intel in geliştirdiği vpro teknolojisi sayesinde makinalarımız kapalı dahi olsa power seçeneklerini kullanabiliyorduk. Sadece web arayüzünü kullanarak yapabildiklerimizi bundan önceki makalemde incelemiştik. Sistem yönetim yazılımları kullanarak daha fazla opsiyondan yararlanabiliriz. Bu makalemde HP Out Of Band Management yazılımının devamını inceliyor olacağız.

İlk makalemde HP OOB ile provision edilmiş makinaların genel özelliklerini inceledik. İkinci ve üçüncü makalemde basit SD Filter hazırlamayı,  policy lerde bu filter lar nasıl kullanılır, policy nasıl deploy edilir incelemiştik. Bu makale sonunda amt client ların http ya da ftp portlarını nasıl kapatırız, uygulamaları ile gösteriyor olacağım.

Öncelikle http port ile alakalı filter lar hazırlayalım, bunu policy de kullanalım. Sistem üç aşamadan oluşuyordu:

Filter hazırla

Policy hazırla bu filteri kullan

Policy deploy edilir

http portunu kapatmak istedeğim için filter drop ile ilgili olduğunu biliyorum,

Resim -1

 

192.168.0.2 ip adresli makinaya giderken hedefteki makinanın 80 numaralı portunu kullanmasını engellemek istiyorum.

 

Resim -2

Filter hazır.

 

Resim -3 

Filter a uygun , kullanacak policty hazırlanır.

 

Resim -4

 

 

Resim -5

 

 

Resim -6

Hazırlanan policy istenilen makinaya deploy edilir.

 

Resim -7 

 

Resim -8

 

 

Resim -9

 

 

Resim -10

 

Deploy edilen policy ile beraber amt client ımız artık 192.168.0.2 ip adresli web server a erişemeyecek

 

 

Resim -11 

 

 

Resim -12 

 

Resim -13 

 

Resim -14

 Uygulanan policy undeploy edilirse, biraz önce açamadığı web sayfasını artık açabiliyor olacaktır.

 

Resim -15

 

Bu makalemde sizlere vpro desteği olan makinalarda kapatılacak portalara örnek olarak 80 portunu inceledik. Bir sonraki makalemde HP OOB management konsolunu kullanarak watchdog uygulamasını yapacağız.

İyi çalışmalar

Türker ATA

Günümüz bilgi işlem personelleri için en önemli 3 şey nedir diye sorsak herhalde bir tanesinin BACKUP olduğunu herkes kabul edecektir.

Peki bu önemli konuya ne kadar dikkat ediyoruz?

Artık firmware upgradelerinin ne kadar önemli olduğu gayet aşikar. BACKUP üniteleri içinde firmware upgrade işlemi çok önemli. Serverlarımızda başımıza gelen anormal durumları daha önce firmware upgrade yaparak nasıl çözebileceğimizi anlatmıştık. Şimdi de HP LTT (Library and Tape Tools) kullanaran BACKUP ünitelerimize neler yapabileceğimize bakalım.

Programı www.hp.com adresinden download ettikten sonra kurulumunu sadece next butonunu kullanarak yapıyoruz.

Sistemimize BACKUP ünitemiz bağlıysa işleme başlayabiliriz.

Programı çift tıklayarak çalıştırıyoruz, aşağıdaki seçenekler karşımıza gelecektir.

Scan Mode Hardware Scan seçeneği işaretli olarak gelecektir. Bu şekilde devam ediyoruz. Continue butonuna basıyoruz.

 

 

Program servera bağlı olan ürünleri aramaya başlayacaktır.

 

 

Bağlı olan ürünü bulduktan sonra karşımıza gelen ekranda SCSI Device listesi görülecektir.  Drives bölümünde BACKUP ünitelerimizin listesi olacaktır. Eğer iki tane varsa diğeri de onun altında belirecektir. Drives bölümünde görülen ürünümüze tıklıyoruz ve aşağıdaki ekran geliyor.

 

 

Bu bölümde ürünümüzle ilgili ayrıntılı bilgilere ulaşabiliriz. Açıkçası ürünümüzün KÜNYE’si bu bölümde görülmektedir. Farklı olarak ürünümüzün TEST’lerini de bu bölümden yapabiliriz. Ayrıca kullanılan KARTUŞ’ların uyumluluk testleri de yapılabilir. Biz firmware işlemine devam ediyoruz.  Sol üst köşedeki Firmware butonuna tıklayarak devam ediyoruz.

 

 

Bu aygıta ait Firmware bulamadığını söyleyen bir mesaj gelecektir. Bu mesajı geçtikten sonra;

 

 

Karşımıza gelen ekranda “Get Firmware From Web…” butonuna tıklayarak ürünümüzün firmware kontrolünü internetten yapıyoruz.

 

 

Üst kısımda belirtilen seçeneklerden arama kriterlerini değiştirebiliriz. Bulunan firmware işaretleyip “Download” butonuna tıklıyoruz ve firmware bilgisayarımıza yükleniyor.

 

 

Bu aşamadan sonra programımızı kapatıp tekrar açıyoruz ve aşağıdaki adıma kadar tekrar geliyoruz.

 

 

Firmware butonuna tıklıyoruz ve artık yüklü olan en son firmware karşımıza geliyor.

 

 

Ürünümüz güncellenmeye hazır, son firmware yüklenmiş durumda ve “Start Update” butonuna basarak devam ediyoruz.

 

 

Her zamanki uyarı mesajlarından bir tane daha, diğer uygulamalardan ve yüklemenin birkaç dakika sürebileceğinden bahsediyor. OK butonuna basarak devam ediyoruz.

 

 

Update işlemimiz başlamış durumda. Kısa bir beklemenin ardından (ürüne ve firmware büyüklüğüne bağlı) işlem sonuçlanacak ve aşağıdaki görüntü karşımıza gelecek.

 

 

Bu uyarı bize işlemin başarılı sonuçlandığını gösterir. Bu aşamadan sonra programı kapatıyoruz. Ürünümüzü test için bir kez kapatıp açtıktan sonra yeni firmware ile kullanmaya başlayabiliriz.

Bu update işlemi en küçük tape ünitelerinden büyük autoloaderlara kadar (mekanik problem yoksa) hepsinde aynı şekilde uygulanır.

Farklı makalelerde görüşmek üzere.

Berkant MUTLU